Divan Şiiri

   
 


 

 

Ziyaretçi defteri

İletişim

Diyer Sitelerim

Ana Sayfa

Güney Kafkasça

Güney Kafkasya Resimler

Kayadibi Köyü

Kayadibi Şiirleri

VELAT YAYLASI (Notlar)

VELAT YAYLASI (Fotoğraflar)

İlk Eğitim

Kimya Sözlüğü

HİDROLİK SANTRALLAR

Divan Şiiri

Facebook Tartışmalarından (TOPLULUK)

Facebook Tartışmalarından: TÜRK NEDİR

TEHCİR (Facebook tartışması)

Facebook Tartışmalarından: (TAŞLAMA)

Facebook Tartışmalarından: NAZIM HİKMET

KARL MARKS ve KOMİNİSTLİK (Facebook tartişması)

BARBAR (Facebook Tartışması

Türtk'lerde Aile Bağı (Facebook tartışması)

Asya Turu (Yola Çıkış

Asya Turu (Kara denizde Gemide 3 gün)

Asya Turu (Gürcistan-Batum

Asya Turu (Gürcistan-Tiflis)

Menevi (Facebook Tartışması)

İrno ile Tirno

 


     
 


 
T ÜR K   DİV A N     E D B İ YA T IN  DA

            En  çok  sev diğim  b eyitler

Hüsn akdine çok  baha gerektir.

Evvela sana kimya gerektir.

                                          Şeh g al ib

Kahve-i  ru-yi  siyahın,  nefi  var  bedene.

Sad hezer  lanet  olsun,  tütünü  icad  edene.

                                           A  n  on  im

Kendi mülkünde garibane dilendin din için.

Pek fedakarane yandın bir kureyişi kin için.

                                            N   e yze n   T e yfik

Ne mümkün zülm ile, bidad ile ihmayı hurriyet.

Çalış idraki kaldır, muktedirsen ademiyetten.

                                              N   amik   K  em al

Halk içinde muteber şey yoktur, devlet gibi.

Olmaya devlet cihanda bir nefes, sıhat gibi.

                                               K  .  S u l t an   S u l e ym  an

Bed asla, necabet mi verir hiç uniforma.

Zer-düz palan ursan eşek yine eşektir.

                                  * **

         Baran yerine, durru güher yağsa semadan.

Bi-bahtın bağına, bir katresi bile düşmez.

                           ****

 İç bade, güzel sev var ise aklı şuurun.

 Dünya var imiş, yok olmuş ne umurun.

                                                Z i ya  Paşa

 Beni bende deme, bende değilim.

 Bir ben vardır, bende benden içeru.

                         ***

 Bir garip ölmüş diyeler,

 Üç gün sonra duyalar.

 Soğuk su ile yuyalar.

 Söyle garip, bencileğin.

                             Yu  n  u  s  E m re

 Esti ne nesimi nevbahar, açıldı güller subh-dem.

 Açsın bizimde gönlümüz, saki medet sun cam-ı cem.

                                                                  N   e f i

 Bu şehri sıtanbul ki, bi mislu bahadır.

 Bir sengine, yekpare  Acem mülkü fedadır.

                                                                 N   e d im

 Beni candan usandırdı, cefadan yar usanmazmı.

 Felek yandı ahından, muradın şemi yanmazmı.

                               ***

 Dos bi-perva, felek bi-rahm, devran bi-sükün.

 Dert çok, hem-dert yok, duşman kavi, tali zebun.

                                ***

  Ne yanar kimse bana, ateş-i dilden özge.

 Ne açar kimse kapim, bad-i sabahtan gayri.

                                 ***

 Bende Mecnun’dan fuzun aşıklık istidadı var.

 Aşka sadık benem Mecnun’un ancak adı var.

                                  ***

 Des-busi arzusuyla ölürsem, dostlar.

 Küze eylen toprağım, sunun anınla yare su.

 Gezer, durur, avare su.

                                                     F u  z u  l  i


<v:imagedata o:title="Fuzuli" src="file:///C:DOCUME~1KALACOSLOCALS~1Tempmsohtml1




                                            BAHAR KASİDESİ 
                                          Der Meh-i Sultan Murat Han 
                                          Aleyhirahmetu Velgufran
 
                       Esti nesim-i nev- bahar, açıldı güller sub-dem.
                       Açsın bizim de gönlümüz, saki medet sun cam-ı Cem.
 
                       Erdi yine urd-i behişt, oldu heva ember- sirişt.
                       Alem behişt-ender- behişt, her kuşe bir bağ-ı irem.
 
                       Gül devri ayş eyyamıdır, zevk u safa hengamıdır.
                       Aşıkların bayramıdır, bu mevsim-i ferhunde-dem.
 
                       Dönsün yıne peymaneler, olsun tehi hum-haneler.
                       Raks eylesin mestaneler, mutriplar ettikçe nagham.
 
                       Bu demde kim şam u seher, meyhane bağa reşg eder.
                       Mest olsa dilber, sevse ger mazurdur, şeyhul-Harem.
 
                       Ya neylesin bi-çareler, alüfteler, avareler.
                       Sagar sunar meh-pareler, nuş eylemek olur sitem.
 
                       Yar ola Com-ı Cem ola, boyle dem-i hurrem ola.
                       Arif olur bu dem ola, ayş u turabla mugtehem.
 
                       Zevk o rind eyler tamam, kim tuta mest u sad-kam.
                       Bir elde cam-ı lale-fam, bir elde zülf-i ham-be-ham.
 
                       Lutf eyle saki nazı ko, mey sun ki; kalmaz boyle bu.
                       Dolsun surahi vü sebu, boş durmasın peymane dem.
 
                       Her nev-resıde şah-ı gül, aldı eline cam-ı mül.
                       Lutf et açıl sen dahi gül, ey serv-i kadd-i gonca-fem.
 
                       Bu dürd ü safı deme, dönsün piyale gam yeme.
                       Kanun-ı devr-i da'ime uy, sen de mey sun, dem-be-dem.
 
                        Meydir mihekk-i aşıkan, aşub-ı dil-aram-ı can.
                        Sermaye-i pır-i mugan, pıraye-i bezm-i sanem.
 
                        Mey akili irşad eder, aşıkları dil-şad eder.
                        Seyle verir berbat eder, dillerde koymaz gerd-i gam.
  
                        Mey ateş-i seyyaledir, mına kadehle laledir.
                        Ya gonca-i pür-jaledir, açmış nesim-i subh-dem.
 
                        Sakı meded mey sun bize, cam-ı Cem ü key sun bize.
                        Ritl-ı pey-a- pey sun bize, gitsin gönüllerden elem.
 
                        Biz aşık-ı azadeyiz, amma esır-i badeyiz.
                        Allüfteyiz, dil-dadeyiz, bizden dirig etme kerem.
 
                        Bir cam sun Allah içün, bir kase de ol mah içün.
                        Ta medh-i şahenşah içün, alem ele levh u kalem.
 
                        Ol aftab-ı saltanat, ol şehsüvar-ı memleket.
                        Cem-bezm u Matem-mekremet, memduh-ı esnaf-ı ümem.
 
                         Ablak-süvar-ı, ruzgaraşub-ı, Rum u Zeng-bar.
                         Leşker-şikar-ı kam-kar, Behram-ı Afrıdun-alem.
 
                         Pıraye-i mülk ü milel, sermaye-i din ü düvel.
                         K'olmuş nasıbi ta ezel, tac-ı Ferıdun taht-ı Cem.
 
                         Hakan-ı Osmanı-neseb kim münderic zatında hep.
                         İslam-ı Faruk-ı Arab, ikbal-i Pervız-i Acem.
 
                         Sultan Murad-ı kam-ran-efsürde vu kişver-sitan.
                         Hem padişeh, hem Kahraman, sahib-kıran-ı Cem-haşem.
 
                         Şahenşeh-i ferhunde-baht, arayiş-i dihim ü taht.
                         Bahtı kavı, ikbali saht İskender-i Yüsüf-şiyem.
 
                         Şah-ı cihan-ara mıdır, mah-ı zemın-pıra mıdır.
                         Behram-ı bı-perva mıdır, ya aftab-ı pür-kerem.
 
                          Şahen-meşreb Cem gibi, sahib-kıran Rüstem gibi.
                          Hem İsi-Meryem gibi, ehl-i dil ü ferhunde-dem.
 
                          "Dünya ve ma-fiha" nedir, cennet olursa ya nedir.
                          Lütf eylemek zıra nedir, yanında bir nakd u selem.
 
                          Cümle hünerden ba-nasıb, sırr-ı acep sun'-ı garıb.
                          Meclisde şuh u dil-fırıb, cenk edicek şır-i ücem.
 
                          Gahi ki ol şir-i yele, hışın ile fıg alır ele.
                          Olur cihan pür-zelzele, baktıkça meydana kedem.
 
                          Ol dem ki kasd-ı ceng eder, sahraları gül-reng eder.
                          Dunyayı hasma teng eder, olursa Sam u Güstehem.
 
                          Sürdükçe hasma yek-tene, bakmaz silah u cevşene.
                          Yer kalmaz asla düşmene, illa beyanan-ı adem.
 
                          Ey husrev-i alı-nijad, vey daver-i pak i'tikad.
                          Ey şah-ı sahib-adl ü dad, ey padişah-ı muhterem.
 
                          Sen bir şeh-i zı-sansın, şahenşeh-i devransın.
                          Ya'ni ki sen Hakansın devrinde, ben Hakanıyim.
 
                          Ben gerçi bir bi-hasılım, şakird-i ders-i müşkilim.
                          Hem mekteb-i ehl-i dilim, halk olmadan levh ü kalem.
 
                          Sözde nazır olmaz bana, ger olsa, alem bir yana.
                          Pür-tumturak u hoş-eda, ne Hafızım ne Muhteşem.
 
                          Hakaniyim ben Muteşem, yanımda serheng-i haşem.
                          Hafız olur leb-beste dem, hamem edince zir ü bem.
 
                          Nefı yeter da'vayı ko, dünya ile gavgayı ko.
                          Eflake istiğnayı ko, hake yüzün sür la-cerem.
 
                          Kaldır elin eyle du'a, buldu kasiden intiha.
                          Şimdi du'a etmek sana hem müstehabdır, hem ehem.
 
                          Nice kaside bir kitab, mecmu'a-i pür-intihab.
                          Her nüktesi Faslu'l-Hitab, her beyti bir genc-i hikem.
 
                          Ta kim cihan ma'mur ola, geh emn ü, geh pur-şur ola.
                          İkbal ile mesrur ola, ol Husrev-i vala-himem.
 
                                                     MÜFREDLER
 
                        Nice bir kin ile tıg-ı zebana, dil cila versin.
                        Usandım ruzgara sögmeden, Allah bela versın.
 
                                                                                             NEFİ
                                                                                       18 Şubat 2014

 
 

Bugün 12 ziyaretçi (35 klik) kişi burdaydı!